Opis
„Panna Wina” Witolda Horwatha to literacko sfabularyzowana, marquezowska w stylu historia młodej kobiety Laury, rozgrywająca się w jednym z krajów Ameryki Środkowej w latach 80. i 90. XX wieku. Malownicze tło, akcja rozpięta między podmiejskimi slamsami a ministerialnymi gabinetami i sądem, pełnokrwiści bohaterowie i barwny język budują opowieść o oczyszczającej i o...
więcej

Opis
„Panna Wina” Witolda Horwatha to literacko sfabularyzowana, marquezowska w stylu historia młodej kobiety Laury, rozgrywająca się w jednym z krajów Ameryki Środkowej w latach 80. i 90. XX wieku. Malownicze tło, akcja rozpięta między podmiejskimi slamsami a ministerialnymi gabinetami i sądem, pełnokrwiści bohaterowie i barwny język budują opowieść o oczyszczającej i odradzającej sile miłości, która w istocie jest fantazją erotyczną miłośniczki sado-maso o winie i karze, czyli Pannie Winie, Panu Prawo i spankingowej karze chłosty.

Laura Santiliani (Panna Wina) urodziła się i wychowała na Podzamczu, w dzielnicy złodziei i prostytutek w Granada del Mar, mieście na Wyspie Santa Inez, gdzie rozgrywa się akcja powieści. Jako nastolatka przystaje do młodzieżowego gangu handlarzy kradzionymi autami. Wykorzystując urodę i błyskotliwą inteligencję, obietnicą seksu zwabia młodych mężczyzn do Gaju Świętych, gdzie zostają napadnięci i obrabowani przez jej kolegów gangsterów. Po roku działalności członkowie szajki zostają ujęci i przyprowadzeni przed oblicze prawa, a następnie osądzeni i skazani przez Syriusa Aznara, surowego sędziego, który staje się kluczową postacią w życiu Laury. Kara chłosty, na którą zostaje skazana oraz dwa lata aresztu domowego stają się katharsis dla jej młodego umysłu i serca, a Syrius Aznar jej kołem ratunkowym (Panem Prawo) i miłością jej życia.

„Panna Wina” to opowieść o przemocy, karze, głębokiej przemianie i miłości. Sugestywny styl, przypominający prozę Marqueza, pełnokrwiste postacie, smaczki językowe, w tym wielość stylów (od slangu gangsterskiego półświatka i języka ludzi z nizin społecznych, przez nomenklaturę prawniczą, aż po klasycyzujący heksametr), ujawniają wybitny słuch językowy autora i wyjątkowo rozwiniętą umiejętność kreślenia rzeczywistości za pomocą języka.

Powieść, mimo dosadności języka, scen erotycznych i przywoływanych w rozmowie czatowej seksualnych aluzji sado-maso, nie jest powieścią pornograficzną. Pod kontrowersyjną powierzchnią kryje się głębsze dno – symbolika winy i kary, która niesie oczyszczenie, a także miłości jako siły, która jest w stanie podźwignąć człowieka z najgorszego upodlenia. Choćby była to tylko miłosna imaginacja niespełnionej erotycznie spanky girl.

O AUTORZE

Witold Horwath (właśc. Witold Łagowski) urodził się w 1957 r. w Warszawie. Absolwent polonistyki i psychologi na Uniwersytecie Warszawskim oraz Studium Scenariuszowego przy PWSFTiT w Łodzi. Zadebiutował zbiorem opowiadań „Inna wojna” (1990). Pierwsza powieść „Święte wilki” została nazwana „Złym” lat 90. Rozgłos oraz tłumaczenia m.in. na niemiecki i niderlandzki przyniosła mu powieść „Seans”, przedstawiająca straceńczą miłość Witka do femme fatale – Mileny. Kolejne, również wysoko oceniane książki, to: „Ptakon”, „Ultra Montana” i zbiór opowiadań „Africa Korps”. Horwath jest autorem licznych scenariuszy filmowych, w tym do serialu „Ekstradycja” i „Klan”. Mieszka w Warszawie, na Mokotowie, jego pasje to film, szachy, polityka i kobieca dusza. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. zwiń

Opinie klientów