Samozwaniec pisze również o tym, że nie każdy przybysz z Zachodu jest fajniejszy od polskich chłopców, oraz o tym, jak być piękną w swojej skórze i nie nabawić się „BB-kompleksów”. Niemało tu trafnych obserwacji na temat konfliktów międzypokoleniowych czy damsko-damskich. Zabawne i lekkie historie mówią jednak przede wszystkim o cichej wojnie, jaka od wieków toczy się między płciami, wojnie, z której kobieta świadoma swojej wartości wychodzi obronną ręką. Na każdą młodą dziewczynę czyhają pułapki, dlatego Magdalena Samozwaniec podpowiada – bez zbędnego dydaktyzmu, a z humorem – jak można się przed nimi ustrzec. Przekonuje, że być kobietą brzmi dumnie, choć nie zawsze jest to prosta sprawa.

Magdalena Samozwaniec (1894–1972, właśc. Magdalena Kossak) – pisarka, satyryczka, autorka powieści, bajek i wierszy. Przyszła na świat w artystycznej rodzinie Kossaków. Wnuczka Juliusza, córka Wojciecha Kossaka, młodsza siostra poetki Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, stryjeczna siostra Zofii Kossak-Szczuckiej. Zadebiutowała powieścią „Na ustach grzechu” (1922), która – jako parodia „Trędowatej” – zapoczątkowała jej ogromną popularność. Napisała ponad trzydzieści książek, m.in. „Tylko dla kobiet” (1946), „Tylko dla mężczyzn” (1958), „Krystyna i chłopy” (1969) czy „Zalotnica niebieska” (1973), portret Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Najbardziej znane są jej wspomnienia „Maria i Magdalena” (1956). W 2009 roku w Wydawnictwie W.A.B. ukazała się niepublikowana wcześniej książka „Z pamiętnika niemłodej już mężatki”, a w 2011 roku zostały wznowione „Kartki z pamiętnika młodej mężatki” (pierwsze i dotąd jedyne wydanie w 1926 roku).

(na podstawie informacji wydawnictwa W.A.B.)