Dobiegająca czterdziestki Zofia Rogala, pracująca w filmie i reklamie wizażystka, atrakcyjna kobieta „po przejściach”, nawiązuje romans z młodszym o siedemnaście lat Adamem Czerskim, studentem warszawskiej ASP. Decydują się zamieszkać razem, jednak Adam ukrywa swój związek przed rodziną. Zofia nie musi niczego ukrywać – wychowała się w domu dziecka, nigdy też nie zgłębiała tajemnicy własnej tożsamości.

Nadchodzi jednak moment ujawnienia się – Adam jedzie z Zofią do mazurskiej wsi Rozwiązła, by tam, na rodzinnej daczy, przedstawić narzeczoną rodzicom i dziadkowi, Edwardowi Czerskiemu, niegdyś wpływowemu intelektualiście. Przy obiedzie dochodzi do awantury. Widać, że rodzina Czerskich pulsuje od tajemnic i skrywanych krzywd, których źródło tkwi w głębokim PRL-u. Zofia nie podejrzewa jednak, że to ona stanie się centralną postacią tych prywatnych wojen.

Jarosław Kamiński (1968) – dramaturg, pisarz, scenarzysta, publicysta. Autor wystawianych i nagradzanych sztuk teatralnych, m.in. „Wyrzeczenie” (2007), „Szczęśliwego Nowego Roku ‘68” (2008), „Lustra” (2009). Jako Wielebny Kamiński opublikował zbiór radykalnych esejów-kazań w stylu L. Kołakowskiego pt. „Jak nie dać się ogłupić” (2000) oraz dwa tomiki poezji, „Pod murami” (1998) i „Czarna ikona” (2002). Współpracował z wieloma pismami literackimi i publicystycznymi, m.in. „Dużym Formatem”, „Polityką” i „Studium”. W styczniu 2011 odbyła się premiera niemieckiego filmu „Nachmieter”, którego był współscenarzystą (reż. Marc Metzger).

(na podstawie informacji wydawnictwa W.A.B.)