Według encyklopedycznej definicji, e-papier (papier elektroniczny) jest rodzajem wyświetlacza, który swoimi gabarytami i elastycznością dąży do imitacji papieru. Na e-papierze może być wyświetlany elektronicznie zapisany tekst.
Czytnik eClicto, służący do czytania e-booków, wykorzystuje technologię e-papieru. Urządzenie pozwala na odczyt e-booków, publikacji i dokumentów w podstawowych formatach: EPUB (ang. electronic publication) i PDF (ang. Portable Document Format).
Plik PDF został stworzony przez Adobe Systems w 1993 z przeznaczeniem do wymiany danych. PDF używany jest do wyświetlania dwu-wymiarowych dokumentów niezależnie od zastosowanego oprogramowania, sprzętu czy systemu operacyjnego. Każdy plik PDF zawiera pełny opis dwuwymiarowego układu strony wraz z tekstem, czcionką, zdjęciami i grafikami wektorowymi
Oficjalnie format PDF został uznany za standard otwarty 1 lipca 2008 roku i opublikowany przez Międzynarodową Organizację Standaryzacji jako ISO 32000-1:2008
Plik EPUB to standard e-book ustanowiony przez międzynarodową organizację IDPF (ang. International Digital Publishing Forum) we wrześniu 2007 roku. Zawiera on trzy standardy plików (posiadające rozszerzenie .epub) uregulowane otwartym standardem e-book.
EPUB jest przeznaczony do treści jednolitych, „pływających” tzn. dostosowujących się do wielkości ekranu lub wyświetlacza. Wewnętrznie EPUB używa formatu XHTML lub DTBook do prezentacji treści oraz ZIP jako formatu pakującego.
Historycznie rzecz ujmując, istnieje kilka rodzajów elektronicznego papieru. Najbardziej znane to:
Gyricon – pierwsza technologia e-papieru, składająca się z mikroskopijnych kulek magnetycznych wprasowywanych między dwie cienkie folie, z których jedna posiadała zdolność przewodzenia prądu. Kulki te z jednej strony były czarne, a z drugiej białe. Po przyłożeniu punktowego pola elektrycznego przy pomocy „elektronicznego pisaka” obracały się one czarną stroną do powierzchni papieru. „Zmazanie” zapisu następowało po przyłożeniu silnego pola elektrycznego do całej „kartki”, co powodowało obrócenie się wszystkich kulek białą stroną ku powierzchni papieru. Technologia ta została opracowana w latach 70. XX wieku, przez Nicka Sheridona, którego uważa się za wynalazcę e-papieru i autora terminu „e-papier”.
e-papier Jacobsona – rodzaj e-papieru opracowany w latach 90. XX wieku przez Josepha Jacobson. Technologia oparta jest na mikroskopijnych kapsułkach wypełnionych elektrycznie naładowanymi drobinami o białej barwie, zawieszonymi w kolorowanym oleju. Normalnie drobiny te wypływają na powierzchnię oleju i zakrywają całkowicie olej. Przyłożenie słabego pola elektrycznego od dołu papieru ściąga drobiny na dół kapsułek i odsłania kolorowy olej.
e-ink – głównym składnikiem elektronicznego atramentu są miliony małych mikrokapsułek, o średnicy ludzkiego włosa. Każda mikrokapsułka zawiera dodatnio naładowane białe cząstki i ujemnie naładowane czarne cząstki, zawieszone w przejrzystej cieczy. Same kapsułki są także zawieszone w płynie, tworząc swego rodzaju atrament, którym pokrywa się obwód elektroniczny, składający się z elektrod sterujących wyświetlaczem. Po przyłożeniu do piksela potencjału elektrycznego (w taki sposób, że ładunek dodatni jest przyciągany do góry, a ujemny do dołu), białe cząstki przemieszczają się w górę mikrokapsułki, a czarne do dna mikrokapsułek, gdzie są one niewidoczne. W rezultacie piksel staje się biały.